Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /include/smarty/libs/Smarty_Compiler.class.php on line 270

W chwili obecnej w rozwoju zjawiska hazardu możemy wyróżnić trzy "podejścia" gracza do gry:

  • hazard rekreacyjny, gdy gra jest traktowana jedynie jako rozrywka lub forma spędzanie wolnego czasu,

  • hazard problemowy, gdy można rozpoznać u gracza pierwsze niepokojące objawy
    i negatywne konsekwencje gry,

  • hazard patologiczny.

Na podstawie kryteriów diagnostycznych zawartych w ICD10 o patologicznym hazardzie mówimy, gdy w ciągu roku stwierdzono obecność co najmniej trzech z wymienionych poniżej objawów:

- silna potrzeba lub poczucie przymusu hazardowego grania;

- przekonanie o istnieniu trudności w kontrolowaniu zachowań związanych z graniem hazardowym, dotyczące m.in. upośledzonej kontroli nad powstrzymywaniem się od gry oraz ilością czasu poświęcanego grze;

- występowanie niepokoju, rozdrażnienia lub gorszego samopoczucia przy próbach przerwania lub odstąpienia od gry oraz poczucie ulgi towarzyszące powrotowi do gry;

- zwiększanie się odcinków czasowych, które muszą być poświęcane na grę by odczuć zadowolenie;
-wyraźny spadek zaangażowania w inne alternatywne źródła przyjemności, zaniedbywanie kontaktów społecznych;

-kontynuowanie grania pomimo szkodliwych następstw społecznych, psychologicznych czy fizycznych;

W procesie diagnozy ważne jest postawienie diagnozy różnicowej, od:

-Z72.6 w ICD10, czyli hazardu i zakładania się, które polega na uprawianiu hazardu w celach rozrywkowych lub zarobkowych, ponieważ osoby takie zazwyczaj dobrze hamują swoje zachowania, gdy zaczynają ponosić straty;

- hazardu mogącego pojawić się w fazie manii w chorobie dwubiegunowej afektywnej F30 w ICD10;

-hazardu właściwego dla osób z zaburzeniami osobowości typu socjopatycznego F60.2 w ICD10;

Ponadto, istotne jest zdiagnozowanie w kierunku potencjalnych współuzależnień:

-od alkoholu F10.2

-tytoniu F17

-marihuany F12

-kokainy F14

-innych substancji pobudzających w tym kofeiny F15

Kryteria Diagnostyczne Patologicznego Hazardu:

 

A. Uporczywe i nawracające dezadaptacyjne zachowania związane z grami hazardowymi obejmujące co najmniej pięć z poniższych:

1. zaabsorbowanie hazardem, na przykład przypominaniem sobie wcześniejszych doświadczeń związanych z graniem, odgrywaniem się lub planowaniem następnej gry, myśleniem, jak zdobyć pieniądze na hazard itp.;

2. potrzeba podwyższania podczas gry stawek pieniędzy, niezbędnych do uzyskania odpowiedniego poziomu zadowolenia (satysfakcji, pożądania);

3. powtarzające się podejmowanie bezskutecznych wysiłków mających na celu ograniczenia lub zaprzestania hazardowego grania;

4. podenerwowanie lub poirytowanie przy próbach ograniczenia lub zaprzestania grania;

5. traktowanie gry jako sposobu ucieczki przed problemami lub na poprawienie złego samopoczucia (np. uczucia bezradności, winy, lęku, depresji);

6. podejmowanie prób „odegrania się” po wcześniejszej utracie pieniędzy w grze;

7. okłamywanie członków rodziny, terapeuty lub innych, w celu ukrycia prawdziwych rozmiarów swojego hazardowego grania;

8. podejmowanie nielegalnych działań takich jak: fałszerstwo, oszustwo, kradzież lub malwersacja
w celu zdobycia pieniędzy na hazardowe granie;

9. utrata lub narażenie na szwank, z powodu zaangażowania w hazardowe granie, ważnych związków emocjonalnych, możliwości edukacyjnych, zawodowych itp.

10. szukanie u innych osób pomocy finansowej w celu poprawienia złej sytuacji ekonomicznej spowodowanej hazardowym graniem.

B. Zachowania związane z uprawianiem gier hazardowych nie są następstwem epizodu manii.